توسعه بدون برنامه شهر مشهد، بارندگی کم، واقع شدن در منطقه خشک و نیمه خشک، وجود مسافران بسیار در کنار دیگر مسائل از عوامل بروز کم آبی در شهر مشهد شهر می باشند که سبب برداشت بی رویه آب و افت منابع آب های زیرزمینی و همچنین نشست دشت مشهد شده است.
قبل از ورود تکنولوژی حفاری چاه عمیق و برداشت آب از اعماق زمین، آب مشهد از چشمه ها و قنات ها از قبیل چشمه گیلاس و قنات سناباد، قنات قاسم آباد، قنات وکیل آباد و … تامین می گردید.
در دوره تیموری با هدایت آب از چشمه گیلاس در 45 کیلومتری مشهد قدیم ، در زمان شاه عباس آب کشف رود را به منابع آبی این شهر اضافه کرد . نادر شاه افشار آب بند گلستان را به منابع آبی شهر مشهد افزود.
در دوره های بعد با استفاده از آب های سطحی و اضافه شدن آب سدهای طرق، کارده، ارداک، دوستی، چالیدره و دیگر منابع زیرزمینی و حفر چاه های عمیق متعدد سعی در رفع این بحران نموده اند که با توجه به خشکسالیهای سالهای اخیر محقق نشده است .درحال حاضر تعداد چاه های تامین اب شرب شهر مشهد حدود ۶۰۰ حلقه می باشد که هر ساله به تعداد آن افزوده می شود که البته آنها نیز محدود می باشند و با افت سطح آبهای زیرزمینی و فرونشست زمین ، چاههای عمیق نیز برای تامین آب شرب کافی نخواهند بود.
